Trwałość świetlówek

W przypadku lamp fluorescencyjnych (świetlówek) trwałość zależy od wielu czynników.  Niezwykle ważnym parametrem wpływającym na trwałość lamp fluorescencyjnych jest liczba ich załączeń. Długość cyklu włączenie / wyłączenie ma więc podstawowe znaczenie przy ich badaniu. Trwałość świetlówek badana jest w temperaturze otoczenia 25OC przy pracy w cyklu 3 godziny świecenia / 20 minut wyłączenia w układzie ze statecznikiem znamionowym. 

Trwałość średnia świetlówek, co wielu może nieco zdziwić, jest okresem czasu po którym połowa lamp z próbki przestaje świecić, co oznacza, że trwałości indywidualne poszczególnych lamp mogą się znacznie różnić.

Czyli odgrywa ty rolę również czynnik szczęścia. Trwałość średnia typowych lamp fluorescencyjnych wynosi od 7.500 do 20.000 godzin.
 
W odróżnieniu do lamp żarowych, gdzie głównie ubytek wolframu ze skrętki podczas świecenia powoduje wygaśnięcie, podstawowym czynnikiem prowadzącym do zakończenia życia świetlówki jest strata materiału emisyjnego pokrywającego elektrody. Emiter odparowuje z elektrod lampy powoli podczas jej pracy jednak straty te są najbardziej intensywne podczas zapłonu wyładowania. Zwiększenie liczby zapłonów skraca więc trwałość lamp fluorescencyjnych. Oznacza to, że lampy sporadycznie wyłączane osiągają wyższą trwałość indywidualną.
Względnie duża trwałość lamp fluorescencyjnych (do 20.000 godzin) powoduje, że czas potrzebny do jej zbadania może dochodzić nawet do około 3 lat. Producenci stosują często różnego rodzaju testy przyspieszone oparte na ogół na skróceniu czasu załączenia / wyłączenia lamp.

Powszechnie wiadomo że użycie lamp fluorescencyjnych tego samego typu z różnymi typami stateczników powoduje znaczne wahania w trwałości źródeł światła. Dlatego właściwy dobór lampy i statecznika ma tu ogromną rolę. Ta sama lampa pracując z różnymi statecznikami może osiągać różne trwałości i mieć różny przebieg zmian parametrów w czasie starzenia się. Ogólnie można założyć, ze stosowanie właściwie dobranych stateczników elektronicznych wydłuż a żywotność świetlówki do nawet 50% wartości przy zasilaniu układami indukcyjnymi. Praktycznie nie ma tu większego znaczenia rodzaj zapłonu  - zimny czy gorący. Przy założeniu , ze w akwarystyce świetlówka świeci nieustannie prze 12-14 godzin i jest w ciągu doby raz wyłączana i gaszona . Przy ilości zapłonów powyżej 5 na dobę warto zakupić statecznik z tzw. gorącym zapłonem.

Zjawiska związane z elektrodami nie jest jednak jedynym czynnikiem limitującym trwałości lamp fluorescencyjnych. W trakcie długiej pracy degradacji ulegają także luminofor pokrywający wewnętrzną powierzchnię ścianek lampy oraz szkło z którego są one wykonane. W wyniku tych procesów strumień świetlny lamp fluorescencyjnych spada do wartości w zakresie 60-90% znamionowej wartości początkowej po 10.000 godzin pracy.
Najwyższą trwałość  wykazują  świetlówki T5, osiągające około 20 tys. godzin nieustannej pracy. Świetlówki o symbolice 8xxx i 9xxx są  również trwalsze ze względu na nowoczesne rozwiązania luminoforu Ich trwałość polega głównie na tym , że nie  tracą w czasie pracy tak dużo ze swego pierwotnego strumienia światła.

Trwałość lamp wyładowczych –  metalohalogenkowych

Badanie trwałości wysokoprężnych lamp wyładowczych –  metalohalogenkowych   jest bardzo podobne jak w wypadku lamp fluorescencyjnych.

Również w tym wypadku trwałością średnią wysokoprężnych lamp wyładowczych nazywamy czas świecenia, po którym połowa lamp przestanie świecić.

Sposób badania jest podobny jak w przypadku świetlówek i różni się głownie cyklem pracy. Najczęściej pracują więc co najmniej 8 godzin dziennie. Dlatego też w badaniach stosowany jest cykl 11 godzin świecenia / 1 godzina wyłączenia.
Typowa, średnia trwałość lamp metalohalogenkowych to 7.500 do 15.000 godzin.
Czynniki wywołujące naturalny koniec działania  lamp wyładowczych są zazwyczaj takie same jak w przypadku świetlówek. Jest to wyczerpanie substancji emisyjnych na elektrodach połączone z ich częściowym odparowaniem i osadzeniem na ściankach jarznika w pobliżu jego końców. Na ten destrukcyjny proces narażone są najbardziej elektrody lamp metalohalogenkowych pracujące w szczególnie agresywnej chemicznie atmosferze wyładowania w halogenkach metali. Dodatkowo substancje emisyjne wchodzą w skomplikowane reakcje chemiczne ze środowiskiem wyładowczym zmieniając jego skład co prowadzi zwykle do niekontrolowanych i łatwo zauważalnych zmian barwy promieniowania w trakcie eksploatacji lamp metalohalogenkowych.